Annebeth Vis
Arthur v. Unnik
Claus v. Mierlo
Diana Vilé
Else Beekman
Hans Camps
Kim Brink
Remco Stoffer
Rogillio
MADRID – (Inspanje.nl) De boodschap voor de regering Mariano Rajoy van de leiders van de autonome regio’s in Spanje is duidelijk: ‘de grens is bereikt’, ze zien niet hoe ze de door de centrale overheid en Brussel opgelegde bezuinigingen nog kunnen bolwerken. Ook al zou er vanuit de EU nog een extra marge komen wat betreft de bijstelling van het begrotingstekort naar 5 procent in plaats van 4,4 procent van het bbp, dan nog voorzien de ‘baronnen’, zoals de deelstaatpresidenten in Spanje genoemd worden, grote problemen.
Sociale onrust
Volgens bronnen bij de overheid en de betreffende deelstaten zien de presidenten niet hoe de bezuinigingen doorgevoerd kunnen worden zonder op dramatische wijze te korten op de sociale uitgaven als onderwijs en gezondheidszorg. Om over de sociale onrust die hier het gevolg van gaat zijn nog maar te zwijgen.
Alberto Fabra, president van de Valenciaanse deelstaat, is er duidelijk over: 85 procent van zijn begroting gaat naar sociale posten, dus verder bezuinigen zónder het onderwijs en de gezonheidszorg verder te raken is onmogelijk. Zijn deelstaat heeft een van de grootste begrotingstekorten in Spanje.
Dinsdag verlaagde kredietwaarderingsbureau Standard & Poor’s nog de status van Valencia van BBB- naar BB, wat ongeveer gelijk staat aan ‘waardeloos’. Voor de regio wordt het op die manier erg moeilijk, zo niet onmogelijk de schuld nog te financieren.
Rajoy bezoekt op dit moment alle deelstaten afzonderlijk en plant een bijeenkomst met alle presidenten samen nog voor komende zomer. Hij hoort de problemen aan en probeert in Brussel nog iets meer ruimte te krijgen al legt hij zich nergens op vast.
Ook geeft hij geen details nog over wát welke deelstaat precies moet bezuinigen. Het enige dat Rajoy erover loslaat is dat het ‘heel zwaar zal worden’. De precieze gegevens worden pas vijf dagen na de regionale verkiezingen op 25 maart aanstaande in Andalusië bekendgemaakt bij de presentatie van de rijksbegroting voor 2012.
Recessie
Door de recessie waarin Spanje zich nu bevindt, zullen de inkomsten niet stijgen en zullen wel de sociale lasten steeds hoger worden omdat de groep mensen die er een beroep op moet doen steeds verder groeit. Bovendien heeft de regering voorzien dat het bruto binnenlands product met 1,5 procent of meer zal dalen, waardoor er nog minder inkomsten te verwachten zijn.
Gezamenlijk
Met bovenstaande in het vizier stellen de presidenten, vooral die van regio’s bestuurd door de PP, voor dat de zware extra bezuinigingen, bovenal die op onderwijs en gezondheidszorg, gezamenlijk moeten worden doorgevoerd onder leiding van de centrale regering.
Van het onderwijs moet men afblijven, want deze is al discutabel.
Sleutel nooit aan een bron voor de toekomst.
Een klein kind kan bedenken, dat als Spanje zich blijft toeleggen op het toerisme, de meerderheid van de werkenden een half jaar werkt in de horeca en daarna, op z’n gemakkie, de paro ingaat, de uitkeringen nooit kan blijven betalen.
De sociale lasten, welke in verhouding al hoog zijn voor de werkgever, volstaan lange bij na niet tot de daarna uit te betalen paro of tegemoetkoming.
Vanuit de uitkerende instantie is er ook geen enkele drijfveer om uitkeringsgerechtigden aan werk te helpen.
De berekening wordt gemaakt en dan is hun taak gedaan.
De werkloze Spanjaard moet simpelweg aan het werk voor het hele jaar. Is er geen werk, maak dan werk. Als je om je heen kijkt is er genoeg te doen.
Maak het werk efficiënt, geen 6 man op een klus terwijl er één werkt.
Léér de mensen werken, vanaf het moment dat men begrijpt waarom men móet werken.
Maak de mensen enthousiast en niet een stagiair alleen maar de kutklusjes te laten doen. Zo leer je niets, zo krijg je een hekel aan werk.
Dit alles en nog veel meer vergt een cultuuromslag.
De ellende is echter dat de leiders van het volk dezelfde cultuur aanhangen van het volk zelf.
Dus van hen dus helaas weinig te verwachten.