skip to Main Content
Amerikaanse tijdschrift Time zet Puigdemont in de lijst van meest gezochte geopolitieke vluchtelingen

Amerikaanse tijdschrift Time zet Puigdemont in de lijst van meest gezochte geopolitieke vluchtelingen

LET OP: Dit artikel is meer dan 6 maanden geleden geplaatst.

MADRID – Carles Puigdemont, wie heeft er nu niet over gelezen en gehoord. De afgezette en voor de Spaanse justitie naar België gevluchte regiopremier heeft voor nogal wat ophef gezorgd binnen Catalonië door een volk te verdelen en de relatie met de centrale regering in Madrid ernstig te verstoren. Uiteraard is de centrale regering ook veel te verwijten in het conflict maar Puigdemont heeft het gered om in het Amerikaanse magazine Time te komen.

Carles Puigdemont staat op een lijst die het tijdschrift Time gepubliceerd heeft met daarin de vijf meest gezochte “geopolitieke vluchtelingen”, een ranking die de Catalaanse ex-regioleider deelt met Julian Assange, de Turk Fethullah Gulen, de voormalige Kosovaarse premier Ramush Haradinaj en de Georgische Mikheil Saakashvili.

Wat is geopolitiek

De term geopolitiek kan op verschillende wijzen gedefinieerd worden. Sommigen benaderen het als “het streven om politieke doelen te bereiken op basis van geografisch gefundeerde argumenten”. Van Dale definieert Geopolitiek als “de wetenschap van de invloed van de aardrijkskundige gesteldheid op staatkundige vraagstukken.”

In 2005 definieerde de Belgische politicoloog David Criekemans ‘Geopolitiek’ als “het wetenschappelijk studieveld behorende tot zowel de Politieke Geografie als de Internationale Betrekkingen, die de wisselwerking wil onderzoeken tussen de politiek handelende mens en zijn omgevende territorialiteit”. Voor wat de studie van de ‘praktische geopolitiek’ betekent dit dat men aandacht heeft voor de vraag in welke mate de eerder genoemde wisselwerking een invloed genereert op het (buitenlands) beleid of op de relatieve ‘machtspositie’ van de politieke entiteit welke men wenst te analyseren.” (bron: Wikipedia)

Artikel

Het artikel is getiteld “The 5 most wanted geopolitical fugitives of 2018” waarin in het Engels het volgende over Puigdemont, zijn poging tot afscheiding van Spanje en alles wat daarop volgde wordt uitgelegd.

When Spain emerged from the Franco years, it held a vote on the Spanish constitution. The people of Catalonia voted in favor of that constitution by more than 90 percent in 1978, which made it illegal for a region to declare its secession from Spain without changing the constitution, which can only be done by Spain’s parliament in Madrid.

Nearly 40 years later, Catalan regional president Carles Puigdemont pushed ahead with an independence referendum regardless of what the constitution said. The vote was boycotted by anti-secession parties (just like a similar 2014 referendum), and subjected to a crackdown by Madrid. Puigdemont used the skewed results to announce Catalonia’s secession. Madrid—as is its constitutional right—dismissed the Catalan parliament and ordered new regional elections. Facing possible charges of rebellion and sedition, Puigdemont fled for Brussels, and has remained there since.

Those snap Catalan regional elections saw a constellation of pro-secession parties again emerge victorious (though barely), and Puigdemont wants to be re-elected president. And while he says he’s prepared to govern via Skype, Madrid says no. It remains to be seen how this plays out in coming weeks. But Catalan separatism hasn’t gone away, as the December elections prove. Madrid might one day be forced to allow for a legal referendum, whether Puigdemont leads the movement or not.

Redactie

Geschreven door Remco Stoffer in opdracht van SpanjeSites.nl. Overnemen van de hele tekst of delen daarvan is zonder toestemming niet toegestaan. Trakteer de redactie op een cortado (koffie) via PayPal of via iDEAL etc., altijd lekker tijdens het schrijven van het actuele nieuws.

Dit bericht heeft 18 reacties
  1. Je hebt langst de ene kant het Catalaans parlement waar de wetten van Catalonië gelden en je hebt de federale wetten en parlement waar de federale wetten tellen.
    Indien de federale wetten moeten gewijzigd worden gebeurt dit in het federaal parlement in Madrid de Catalaanse wetten in het parlement te Barcelona. Indien Puigdemont wil dat de federale wetten veranderen zijn het de afgevaardigde van Catalonië die naar het federale parlement in Madrid moeten gaan en juist daar ligt de hoogmoed van Puigdemont, hij vindt dat Rajoy naar Barcelona moet komen om te praten om de federale wetten te veranderen. Hij zelf is nog geen enkele keer in het federaal parlement geweest om voorstellen i.v.m. de grondwet te veranderen in te dienen of bespreekbaar te maken, enkel roepen en tieren vanuit Barcelona en als een dief in de nacht gaan vluchten naar België.

  2. Puigdemont is gewoon een voetnoot in de gehele Spaanse historie.

  3. Het doet denken aan de Brexit dat ook met een krappe meerderheid/minderheid werd “gewonnen” en waar men nog altijd niet akkoord is over wat te doen. Dergelijke bewegingen die een grotere autonomie wensen te krijgen kunnen, maar dan wel als er een zeer duidelijke meerderheid (lees minstens 60%) ermee akkoord is of men verzeilt automatisch in het straatje van voorstanders en tegenstanders die elkaar zouden kunnen wurgen. Hetzelfde voor elk zeer serieus ingrijpende systeemverandering, er zou een minstens 60% meerderheid moeten zijn, en iedereen verplichten om te gaan stemmen. Catalonië is nu in hetzelfde bootje aan het klauteren als de UK met de Brexit, veel woorden, weinig daden. En een villa huren in Waterloo om van daaruit een Catalaanse staat te regeren, nou ja. Elke afgezette dictator kan op de duur naar België komen om vanuit ons land een “afscheidingsregering” te leiden.

  4. De centrale regering is niets te verwijten. Het enige dat de centrale regering heeft gedaan is de handhaving en uitvoering van de Spaanse grondwet. Overigens is het niet de Spaanse centrale regering die dit heeft besloten, maar de constitucionele raad (TC) en de spaanse rechters.

  5. Misschien moet Madrid ooit een legaal referendum accepteren, als dat nodig zou zijn. Beter zou zijn dat bij de komende nationale verkiezingen, een of meer partijen in hun programma zouden opnemen dat ze de grondwet willen wijzigen, en de scheidbaarheid in willen voeren. En als dat gebeurd is misschien een referendum of 1 of meer delen onafhankelijk kunnen worden, maar zolang Spanje is wat het is, zijn dat altijd nationale vraagstukken, en geen regionale.

    1. Dat is inderdaad de aangewezen weg, Ronald. Jij lijkt hier wel de enige met een beetje gezond verstand en democratische ingesteldheid.

      1. Ach dat is hier al vaker geschreven en inderdaad als er twee miljoen mensen zijn die iets willen wijzigen dan zou de PP moeten luisteren maar dan wel op de legale manier en dus niet op de illegale ongrondwettelijke manier zoals de separatisten nu gedaan hebben. Een politicus moet altijd debatteren en praten en niet het recht in eigen hand nemen want dan ben je niet beter dan een crimineel. Dat is dus wat er nu wel gebeurd is omdat Puigdemont en Rajoy voet bij stuk houden en beiden niet flexibel zijn. Een referendum kan er pas komen als de grondwet verandert. Daar kan, zoals Rajoy ook al vaker heeft aangegeven (of het gemeend is is een ander verhaal) over gesproken worden maar dat is een langzaam proces. Het is diezelfde grondwet die veel stabiliteit, eigen beheer, eigen gebruik en taal welvaart en rijkdom heeft gebracht in Catalonië. Misschien is het gewoon beter dat Rajoy opstapt en dat ook Puigdemont van het toneel verschijnt zodat nieuwe partijen rond de tafel kunnen gaan zitten.

      2. Ronald bedoelt met een legaal referendum dat alle Spanjaarden dan mogen stemmen, omdat dit invloed op hen allemaal zal hebben. En het lijkt mij dat het voorstel dan weggevaagd zal worden!

      3. Miel, nog 1 keer het verzoek hoor.
        Hou dit soort zinloze opmerkingen voor je, en zet ze zeker niet hier neer.
        Je leest niet eens wat Ronald ermee wil zeggen, zie de reactie van Jaap.

        Aangezien jij vind dat verder niemand iets zinnigs of nuttigs of verstandigs hier neer zet, snap ik niet dat je nog altijd hier komt. Het gaat over SPANJE hier, niet over het NVA lokale krantje of Vlaanderen!

    2. Die partijen die op nationaal niveau acteren zijn o.a. ERC en PODEMOS.
      Misschien moet Spanje wel net als NL de referenda wet gaan afschaffen.

      1. Dat is het hem nu juist, een referendum over een zo’n belangrijke kwestie is illegaal en mag niet in Spanje, dat staat dus in de grondwet die door alle betrokken partijen inclusief Catalonië 40 jaar geleden is ondertekend. Is deze grondwet verouderd? Jazeker en die kan ook aangepast worden maar dan wel op de correcte manier. Daar dient dan op politiek niveau over gesproken te worden en niet op de manier zoals dat nu gebeurd is in Catalonië. Spanje heeft altijd een wisselvallige geschiedenis gehad en dankzij die grondwet is er al 40 jaar politieke stabiliteit in het land waar allee deelstaten profijt van hebben gehad, ook Catalonië. Dat Rajoy geen hoge pet op heeft met Catalonië is bekend want die regio is voor hem – in tegenstelling tot de Comunidad de Madrid, Comunidad Valenciana en Andalusië – politiek niet interessant omdat de PP heel erg klein is (en nu nog kleiner).

  6. Dat heerschap, een bedreiging voor Europs volgens sommigen, zie ik nog eens in het “huis van bewaring” verdwijnen. Een president regeert niet alleen voor de mensen die afscheiding willen, doch ook voor de mensen die geen afscheiding willen. Op dit moment worden de parlementsleden die geen afscheiding willen bedreigt door de mensen die afscheiding willen en moet de politie tussenbeiden komen. Het lijkt echt op dictatoriale toestanden zo en niet op democratie, alhoewel ze de mond vol hebben over democratie. Wat ik wel weet ondertussen is dat de vele bedrijven die Catalonië verlaten hebben heel andere gedachten hebben als die afscheiders en zich daar ook niet meer op hun gemak voelen.

    1. Prima gezegd.
      Puigdemont wijst naar anderen als zijnde ¨Franco¨ of andere fraaie woorden, maar hij voldoet zelf exact aan de definitie van een dictator!

      1. Ik vergelijk de PP al sinds het begin met Franco, er is echt wel een punt. Beiden partijen zijn kinderlijk slecht bezig, en de PP is het spelletje begonnen door het referendum te verbieden.

        1. De centrale regering van de PP heeft niets verboden. Alle verboden zijn uitgevoerd door de rechtelijke macht en de constitutionele raad. Ik zie wel dat je bij de lessen staatsinrichting niet echt hebt zitten opletten.

        2. Daar gaat Uw vergelijking dus volkomen mis en hebt U een totaal minpunt. Hoe je nu ook over de PP denkt, die partij ontstaan in het post Franco tijdperk houdt zich aan de moeizaam maar bewonderenswaardig tot stand gekomen grondwet na de dood van de fascistische dictator. Puizemond en zijn twee miljoen Catalaanse rebellen zijn opstandelingen die Spanje kapot willen maken. Dat laatste is gelukt voor hun eigen autonome deelstaat Catalunya, maar zal ze niet lukken voor een land van meer dan 40 miljoen inwoners. Vergelijkt U Puizemond eens met Franco, dan komt U dichter bij de historische feiten.

        3. Het is al vele malen gezegd,niet alleen door mij, maar ook door anderen, Leo wat kun jij toch iederekeer weer een
          Onzin bij elkaar krijgen zeg

          1. Precies Carlos.
            P. lijkt eerder op Franco en Adolf dan enig andere speler in dit hele circus.
            Ik sluit echt mijn ogen niet voor de manier waarop Rajoy zaken aan heeft gepakt en heb al vaker gezegd, dat alle hoofdrolspelers moeten opstappen en plaats moeten maken voor nieuwe gezichten, maar wat Leo er van maakt, daar kan ik me totaal niet in vinden omdat het ook gewoon feitelijk niet correct is!

Het is niet mogelijk een reactie te plaatsen.

Back To Top
×Close search
Zoeken