skip to Main Content
Steeds meer illegale honden en katten opvangcentra in Spanje

Steeds meer illegale honden en katten opvangcentra in Spanje

LET OP: Dit artikel is meer dan 6 maanden geleden geplaatst.

MADRID – Voor elk hondenopvangcentrum of asiel met alle benodigde papieren in Spanje zijn er vijf illegale opvangcentra te vinden. Er blijken er steeds meer bij te komen in Spanje, waarschijnlijk omdat het proces en de bureaucratie het heel moeilijk maken om een legaal opvangcentrum te openen terwijl er toch meer dan genoeg vraag naar opvang van honden en katten is. Het probleem is dat dieren in de illegale centra vaak in erbarmelijke omstandigheden leven en slecht verzorgt worden waarbij het veel eigenaren alleen om het geld te doen is.

Volgens berekeningen zijn er in Spanje ongeveer 300 dieren opvangcentra die alle benodigde papieren in orde hebben en op legale en gecontroleerde wijze honden en katten opvangen en verzorgen. Het gaat dan om centra die de titel “núcleo zoológico” hebben en aan alle regels voldoen. Terwijl er dus ongeveer 300 officiële opvangcentra zijn stijgt het aantal illegale opvangcentra naar meer dan 1.500. Het merendeel daarvan zorgt niet goed voor de honden en katten die ze opvangen en er is vaak gebrek aan water, eten, schoonmaak waarbij dieren in hun eigen uitwerpselen leven, degelijke verzorging en regelmatige controles van dierenartsen etc.

Het komt regelmatig voor dat de politie, en dan met name de Seprona afdeling van de Guardia Civil, bij deze illegale opvangcentra binnenvalt en honden en katten moet redden. Dat gebeurde recent in Chiclana (Cádiz) waar men 50 honden moest redden of in Torremolinos (Málaga) waar zelfs de gemeente samenwerkte met blijkbaar een illegaal opvangcentrum en er gedurende jaren meer dan 2.000 dieren om het leven zijn gebracht.

In de steek laten

In Spanje worden volgens de gegevens van de Fundación Affinity elk jaar weer zo’n 140.000 honden en katten in de steek gelaten waarbij de gemeenten de verplichting hebben om deze dieren op te pakken en te verzorgen in de door hen aangestelde opvangcentra of asielen. Veel gemeenten hebben eigen opvangcentra en proberen deze zo goed mogelijk te voorzien van alles wat ze nodig hebben maar andere gemeenten werken samen met particuliere opvangcentra die in opdracht en tegen vergoeding voor hen de straten schoon proberen te houden.

Aantallen

Gezien het aantal in de steek gelaten honden en katten op jaarbasis is het niet meer dan logisch dat dit nooit door slechts 300 officiële asielen opgevangen kan worden waarbij dus ook gemeenten samen moeten werken met illegale opvangcentra. Dat is voor veel mensen een gat in de markt waarbij goed geld verdient kan worden terwijl men de dieren die men dient te onderhouden meer verwaarloost of in de ergste gevallen euthanasie pleegt.

Kosten

Elke hond of kat kost dagelijks ongeveer twee tot drie euro, geld wat er vaak niets is voor eten, drinken en medische verzorging. Eenieder kan zonder enige tekst en uitleg een huisdier bij deze opvangcentra of asielen “dumpen” of afgeven omdat men niet meer voor hen kan zorgen, verhuist of “ze te groot zijn geworden”. Wordt een dier op straat gevonden dan dient een “servicio de recogida” of ophaaldienst deze te vangen en te verzorgen, iets waar de gemeente voor betaalt.

Regels

De regel of wet geeft aan dat als een dier tussen de 10 en 15 dagen nadat deze in een asiel of opvangcentrum terecht is gekomen niet wordt opgehaald of een nieuw huis vindt, deze omgebracht kan worden. De eerste dieren die “in slaap worden gebracht” zoals veel dierenasielen dat noemen, zijn de gevaarlijke honden waarbij er geen kans is dat deze ooit nog een familie zullen vinden en zelfs gevaarlijk kunnen zijn voor de mens. Als tweede op de dodenlijst staan de oude en eventueel zieke honden en katten.

Particulier

Een groot deel van de honden en katten die in een asiel of opvangcentrum terecht komen worden vaak gered door particuliere honden opvangcentra en stichtingen die absoluut tegen het “vermoorden” van honden en katten zijn. De kosten voor het ophalen van dieren bij een asiel liggen rondom de 200 tot 300 euro waarbij de dieren gesteriliseerd worden en voorzien worden van een identificatiechip. Het zijn deze particuliere initiatieven die vaak proberen een nieuwe familie te vinden voor honden en katten waarbij deze ook regelmatig naar andere landen worden gestuurd zoals Duitsland, België en Nederland.

Redactie

Geschreven door Remco Stoffer in opdracht van SpanjeSites.nl. Overnemen van de hele tekst of delen daarvan is zonder toestemming niet toegestaan. Trakteer de redactie op een cortado (koffie) via PayPal of via iDEAL etc., altijd lekker tijdens het schrijven van het actuele nieuws.

Dit bericht heeft 8 reacties
  1. Wij hebben een opvang met nucleo zoologico, prima verstandhouding met seprona, ayuntamiente en OCA!!

    Het gaat tenslotte om de dieren, al die lukraak kennels beginnen en wat aanmodderen hebben dikwijls lak aan regels en wetten!!

    Geld verdienen op de kop van onschuldige wezens is een schande. Als we zien wat erhier gebeurt, komtje haar recht!!

    Wij hebben de bureaucratie en de controles ook moeten doen, en als buitenlander dikwijls niet evident. Maar als je de taal niet machtig bent is en tolk de oplossing en je krijgt tijd zat om alles in orde te brengen!

    Ze mogen van mij gerust nog veel meer controles doen!!

  2. Wel, ik zou hier een boek kunnen schrijven!!! Wij hebben een opvang met alle regels en papieren. Nickelson is aanwezig en wij hebben een prima verstandhouding en samenwerking met zowel seprona, de ayuntamiente en OCA! Leefomstandigheden en welzijn optimaal. Maar als je dan ziet wat er hier gebeurt met zo VN die zogenaamde kennels,dqtwil je niet weten.

    Ok de bureaucratie, wetten en regels moeten opgevolgd, maar is wij het kunnen waarom de andreren dan niet??
    Je moet wel Spaans kennen (logisch) maar als je de taal niet zo goed kan,is een tolk de oplossing!
    Neen, ze verdienen liever geld op onschuldige wezens en hebben lak aan regels en wetten

  3. Felicitaties aan Lucky en Chrisje !
    Als ik in Villamartin ben, ga ik ook dagelijks eten brengen aan gedumpte katjes, maar moet eerlijk zeggen dat de Engelsen het ook doen en zelfs de vrouwelijke dierenarts in de buurt.

  4. Ik denk dat vele dierenliefhebbers deze dieren willen opvangen. Dat respecteer ik. Daarna komen deze mensen in de problemen en worden dan illegaal genoemd. Voor mij is iemand die dieren wil beschermen niet illegaal bezig en ik denk ook dat een dieren opvang die dieren wil beschermen dit niet doet om geld te verdienen. Ik ben het wel eens met dat er veel dierenfokkers zijn die alleen maar aan geld en niet aan de gezondheid van de dieren denken. Dieren die geen kans hebben om een goed leven te krijgen, hoe triest het ook is, kunnen beter inslapen. Er worden miljoenen gezonde dieren gedood om op te eten en een dier uit zijn lijden helpen zou straks niet meer mogen volgens velen.

  5. Het is inderdaad een heel groot probleem, de ‘niet meer gewenste dieren’ in Spanje die ergens worden gedumpt. Wij hebben met een paar buren het initiatief genomen om alle zwerfkatten in onze urbanisatie te laten steriliseren en ze werden dan meteen ingeënt, ontwormd en met vlooienspul behandeld. Het waren er op dat moment 11 in totaal. Dat kost even wat, maar dan worden het er in ieder geval niet méér, en deze beestjes kunnen overal in de buurt terecht voor een schoteltje brokjes, een bakje water en kattensnacks. Ze zijn behoorlijk tam, dus iedereen heeft er eigenlijk wel plezier in. We hebben tot nu toe gelukkig nog geen zieke katten gehad.

  6. Volgens mij verwarren jullie illegaal met legaal want, net in legale asielen met de nodige licenties, gebeuren vaak vreselijke zaken onder het waakzaam oog van menige zakkenvuller. Ik ken tal van dierenopvangcentra waar men hun allerlaatste euro besteed aan verwaarloosde en achtergelaten dieren, zonder enige subsidie en enkel uit idealisme met heel veel dierenliefde. Ik kan je alvast vertellen dat ook mijn rescue-cats er super goed uitzien en al hun trauma”s uit een vorig leven stilaan te boven komen. Chrisje

    1. Chrisje ik denk dat je een heel goed punt hebt. In de pererras, oftewel dodingstations, worden de honden opgeborgen en na twee weken afgemaakt. In die twee weken krijgen ze vaak niets te eten, of misschien een korstje brood. Dit zijn legale ‘asielen’. De particulieren zoals genoemd kopen de dieren uit….dus goeie handel, de verdiensten gaan iig niet naar de honden. Ook de cijfers die genoemd worden lijken niet op de werkelijkheid te berusten. 140.000 honden en katten? Als je nagaat dat er berekend is gebaseerd op een aantal feiten dat er alleen al zo’n 100.000 Galgos en Podencos worden gedumpt door de galgueros…

Geef een reactie

De redactie heeft het recht om eventuele reacties zonder opgaaf van reden te verwijderen. // Het e-mailadres moet je vanwege spam invullen maar daar doen wij verder niets mee (als je geen naam invult wordt er Anoniem geplaatst). Reacties worden niet automatisch goedgekeurd in sommige gevallen.

Bedankt voor jouw reactie! Bezoek ook eens onze Facebook pagina of groep.

Back To Top
×Close search
Zoeken