skip to Main Content

Waarom de Spanjaarden de enige Europeanen zijn met een obsessie voor rol- en raamluiken

Philip Bird / 123RF

MADRID – Is het je al eens opgevallen dat de Spaanse huizen veel rolluiken ofwel persianas hebben en dat deze vaak gesloten zijn? Is dat alleen om de zon of warmte buiten te houden of is dat omdat men de intimiteit van binnenshuis niet wil delen. Feit is dat men in Spanje meer de rolluiken dicht ziet dan open en men vraagt zich wel eens af waarom dat zo is. Spanje is immers het land waar de meeste zonuren te vinden zijn maar het lijkt wel of men bang is voor al dat licht, aldus een Nederlandse home-stager in Madrid.

Spanje is het land waar de meeste zonuren te vinden zijn met een gemiddelde van 2.500 tot 3.000 uren tegenover bijvoorbeeld 1.600 zonuren in Groot Brittannië of Nederland. Maar waarom zijn dan toch die rolluiken ofwel in het Spaans “persianas” en de raamluiken ofwel “porticones” of “contraventanas” altijd of het merendeel van de dag gesloten. Het is net alsof men binnenshuis zo min mogelijk natuurlijk licht wil zien. Iets wat ook de 42-jarige Nederlandse Caroline Jurgens is opgevallen nadat ze in 2005 van Amsterdam naar Madrid verhuisde om daar als specialist in home staging te gaan werken voor het bedrijf Lumina.

Intimiteit

In de krant El País (Engelse versie) legt de Nederlandse uit dat het een enorme verandering was om van Amsterdam waar de gordijnen altijd open zijn en waar men bij iedere woning naar binnen kan kijken naar Madrid waar alles gesloten is en men leeft met onnatuurlijk licht te verhuizen. Dit klinkt waarschijnlijk veel Nederlanders en Belgen die in Spanje zijn gaan wonen wel bekend in de oren en feit is dat praktisch alle woningen in Spanje voorzien zijn van “persianas”, “porticones” of “contraventanas” die deels als functie hebben om voor meer intimiteit te zorgen en deels dienen voor de veiligheid tegen diefstal of om de warmte en kou buiten de deur te houden.

Cultuur

Spanje heeft als cultuur om de rolluiken voor een groot deel van de dag naar beneden te doen en zo de ramen voor de buitenwereld af te schermen, dit in tegenstelling tot de meeste Europese landen waar men juist elk moment van de dag en het natuurlijk licht wil benutten. In Spanje vormen de rolluiken en raamluiken een essentieel onderdeel van het straatbeeld en van het meubilair van een woning want er is geen woning, oud of nieuw, waar deze niet zijn inbegrepen.

Moors

De krant El Pais (Spaanse versie) probeert uit te leggen dat het iets traditioneels is om jezelf in huis op te sluiten en te leven naar binnen toe, naar de patio’s (in de oude vervlogen tijden) en niet naar het exterieur. Volgens de krant is dat fenomeen te danken aan de Arabische/Moorse invloed waarbij binnenshuis alles perfect moet zijn maar de buitenkant er niet zo toe doet. Spanjaarden zijn een open volk en ontmoeten graag nieuwe mensen, maar dan wel het liefst buiten de deur en niet in je eigen huis. De relatie met de buren is over het algemeen vriendelijk maar er zijn grenzen waarbij de intimiteit binnenshuis het liefst niet gedeeld wordt.

Kerk

Naast de Moorse invloed legt men ook uit dat het afschermen van wat hetgeen binnenshuis gebeurt ook met de religie en Kerk te maken heeft. De Katholieke ethiek impliceert een grotere zorg voor hetgeen men zegt en doet om te voorkomen dat men sociaal berispt wordt. Daarom is een schakelaar in de vorm van een rolluik makkelijk om van buiten jezelf af te schermen en dingen die je niet wilt laten zien privé te houden.

Conclusie

Wat de redenen dan ook zijn, feit is dat Spanje meer rolluiken en raamluiken heeft dan welk ander Europees land en dat deze ook veelvuldig gebruikt worden. Het is een onderdeel van de cultuur en het is onderdeel van de woningbouw. Kortom, in Spanje kom je niet om de “persianas”, “porticones” of “contraventanas” heen maar de keuze is natuurlijk altijd aan de persoon zelf om deze te gebruiken of niet, hetzij om de warmte buiten te houden of om voor meer intimiteit te zorgen.

Redactie

Geschreven door Remco Stoffer in opdracht van SpanjeSites.nl. Overnemen van de hele tekst of delen daarvan is zonder toestemming niet toegestaan. Trakteer de redactie op een cortado (koffie) via PayPal, altijd lekker tijdens het schrijven van het actuele nieuws.

Dit bericht heeft 18 reacties
  1. Voor mij niks vreemd.
    Kom uit Belgie en woon in Nederland.
    Nog steeds gaan bij mij de rolluiken in de avond, of eerder, naar beneden.
    Alsook overdag voor de zon.
    Moet geen binnenkijkers hebben als het het licht aan is.

  2. De enige Europianen met een obsessie voor rol- en raamluiken? Zijn we de Belgen vergeten? Zij doen het waarschijnlijk met een andere reden, maar hele dorpen zien er verlaten uit doordat ‘s avonds de luiken dichtgaan.

  3. Leuk om te lezen, ik vroeg me dit ook vaak af. Interressant om in de aanhef het woord ‘obsessie’ te zien staan. Mijn spaanse vriend vindt juist mij obsessief als ik bij thuiskomst om vier uur met een grote zucht de gordijnen open doe. We wonen in Nederland, maar als hij alleen thuis is dan zal hij niet snel het daglicht binnen laten….

  4. Wat leuk verhaal. Kom meerdere malen per jaar in Spanje. Nu begrijp ik alles wat beter. Alhoewel ik me idd wel afvraag waarom ze in het voorjaar niet een lekker dat zonnetje naar binnen laten schijnen.
    En Raymond……..sla je het verhaal toch gewoon over.

  5. Wij wonen zo’n 3 kwartier van de kust in het zuiden van Catalunya en het wordt hier zomers heel warm en ‘s winters behoorlijk koud. Op beide tijden zijn bij de mensen, ook bij ons , de luiken dicht en dat scheelt enorm. Ook de tralies voor de ramen zijn wij erg blij mee, kan je tenminste met een gerust hart je ramen open laten als je weg bent of ‘s nachts . Alles is op de begane grond. En inderdaad als je afspreekt doe je dat niet thuis maar in t cafe

  6. Dat Spanjaarden niet gastvrij zijn, en geen bezoek in hun huis/appartement willen, klopt toch niet. Wij waren in de jaren 70 (vorige eeuw) vele jaren op vakantie in Spanje, en werden daar dan dikwijls uitgenodigd om te komen eten, als ze iets typisch gemaakt hadden. Beleefd neen zeggen, werd eerder als raar beschouwd. Ook al spraken wij in het begin geen woord spaans , brachten wij altijd een fles wijn mee, het was allemaal ok, en die wijn hoefde helemaal niet. En die rolluiken, ja, die gingen na het eten dicht voor de siësta. Nu ga ik nog elk jaar naar Spanje, die gastvrijheid is er nog, maar toch wel wat minder. Er zijn daar geen( oudere) huizen zonder rolluiken, ook gelijkvloers veel tralies, klopt.

  7. Spanje is een groot land . dus ook grote verschillen . Zo heeft men in Ayamonte Zuid West Spanje aan de Portugese grens andere gewoontes dan in Gerona noord Ooste Spanje 1320 Km verschil zoiets als Bijna gelijk aan Breda naar Gerona 1420 Km

  8. Ik ben het helemaal niet eens met de krant El País. Gedurende de 50 jaar dat ik hier woon heeft men mij in het Spaanse dorp Blanca (Murcia) steeds binnenhuis uitgenodigd om gezamelijk te eten. Het was altijd: “Quieres comer” (wil je meeëten?). “Aquí tienes tu casa” (Doe hier maar alsof je thuis bent) De persianas gaan dicht vanwege de zon en als men het huis uitgaat. Het heeft weinig met intimiteit te maken. Verder “anda con Dios” (leef met God). Vele Moorse invloeden worden zichtbaar, want na de verbanning in 1613 kwamen de Moriscos na 10-20 jaar weer terug in Blanca of gingen ze in de andere dorpen wonen van de Ricote vallei. In 1613 was 97% moriscos, in 1654 was dat nog steeds 84%. Vele Moorse gewoonten zijn bewaard gebleven, waaronder de gastvrijheid. Als je bij hen op bezoek komt wordt je het beste eten voorgeschoteld wat ze thuis hebben en ze blijven aandringen om je van alles te geven. Als je bij hen aan de deur komt word je niet aan de deur te woord gestaan, doch mag je meteen binnenkomen en dan mag je je verhaal doen in een gemakkelijke stoel. Vaak komen ze met een flesje bier of frisdrank aanzetten samen met was gesneden ham, kaas en olijven. Bij een begravenis loopt het hele dorp mee. Het zit in dit dorp vol met rolluiken/persianas maar dat heeft niets met de kerk te maken, want iedereen is katholiek en zij die niet naar de kerk gaan worden daar niet op aangekeken. De Spanjaarden houden ervan hun verhaal te doen in de diverse bars en om gezamelijk in een groot restaurant te eten. Vanwege de krisis gingen toen de groepen van vrienden (bij voorbeeld 10 echtparen) bij elkaar thuis eten om de kosten laag te houden. Dus wat betreft die intimiteit, dat zie ik niet zitten. De siesta is hier heilig en wordt gelukkig nog in stand gehouden. Als men hier een afspraak heeft van 5 uur s’middags komen de mensen niet precies om 5 uur aanzetten, doch dat kan ook 17.10 worden. Het gaat allemaal nog gemoedelijk en zonder haast en vooral zo’n 40 jaar terug bemerkte men nog echt de Moorse invloed. Men geniet van het leven en alles is “carpe diem”. Toen ik jaren terug in Marokko was wist ik echt niet of ik nu in Blanca of in Marokko was. Dus kan men niet alles als algemeen beschouwen. Elke streek heeft zo zijn gewoonten, en ik kan me voorstellen dat streken als Alicante, Valencia en Castellón – waren de Moriscos wel verbannen werden en later niet meer terugkwamen – heel anders zijn in mentaliteit.

    1. Ben het helemaal met je eens! Ik woon al 40 jaar in Barcelona, en ze hebben hier helemaal niet de hele dag de rolluiken naar beneden, hoogstens om de hitte buiten te laten ‘s zomers! En dan nog alleen maar op het heetst van de dag!

Geef een reactie

Geef jouw mening over dit artikel! Het is namelijk altijd leuk om iets van onze lezers te horen.LET OP: Vanwege te veel spam dien je wel je emailadres in te vullen maar wordt dit niet getoond.De redactie heeft het recht om eventuele reacties zonder opgaaf van reden te verwijderen. Dat zal zeker gebeuren in het geval van schelden, persoonlijke aanvallen en reacties die niets met een bepaald artikel te maken hebben.

Bedankt voor jouw reactie! Vergeet niet om ook eens onze Facebook pagina of groep te bezoeken.

Back To Top
×Close Zoeken
Zoeken