Wie door de Axarquía-streek in de provincie Málaga rijdt, kan het meteen zien. Wat eerst nauwelijks opviel, is veranderd in een grote berg bouwafval die het landschap beïnvloedt. Deze opvallende verandering maakt indruk op voorbijgangers en heeft ook gevolgen voor de lokale flora en fauna, die lijden onder de vervuiling. De vuilnisberg, gelegen tussen dorpen en akkers, blijft groeien en roept steeds meer vragen op bij de bewoners in deze regio. De inwoners maken zich zorgen over hun gezondheid en de toekomst van hun omgeving, terwijl ze steeds vaker discussiëren over mogelijke oplossingen.

Volgens omwonenden begon het ooit klein. Aanvankelijk waren er slechts een paar hopen afval, waarschijnlijk afkomstig van renovaties. Dat beeld behoort inmiddels tot het verleden. Vandaag de dag ligt er een grote hoeveelheid stenen, betonresten en ander bouwmateriaal in willekeurige volgorde op elkaar gestapeld. Het terrein ziet eruit als een kunstmatige heuvel, maar dit is er een waar niemand op zit te wachten. Wat vooral tegen de borst stuit, is het gevoel dat er niemand daadwerkelijk handelt. De klachten bestaan al maanden, wellicht zelfs langer. Desondanks verandert er maar weinig. De situatie blijft verergeren, en zo ook de frustratie die daarmee gepaard gaat. Mensen die dagelijks voorbijrijden, kunnen zien dat er nog steeds weer afval wordt gedumpt, vaak wanneer niemand oplet.

De overlast is duidelijk merkbaar. Bij stevige wind verspreidt het stof zich over de aangrenzende velden en woningen. Op dagen met veel regen verandert het gebied in een modderige rommel, waar afval zich overal verspreidt. Wie goed oplet, merkt dat het afval geleidelijk naar de landbouwgrond beweegt. Dit wekt vooral ongerustheid bij de boeren. Gewassen hebben een gezonde bodem nodig, en vervuiling kan hierop invloed uitoefenen.

Er zijn ook mensen die zich zorgen maken over wat niet meteen zichtbaar is. Wat bevat dat afval precies? Bestaat het alleen uit onschuldige bouwmaterialen, of zit er mogelijk meer ongewenst materiaal tussen? Niemand lijkt een afdoend antwoord te hebben op die vragen, en deze onzekerheid wekt onrust.

Daarnaast is er nog iets. De berg zelf ziet er onvast uit. Het lijkt alsof delen op verschillende plekken al zijn verschoven. Zeker als de groei aanhoudt, zal het risico alleen maar toenemen. Voor de bewoners is het een onaangenaam idee dat er een soort onbetrouwbare afvalberg nabij hun omgeving gelegen is.

De gemeente is op de hoogte van deze kwestie. Men heeft het over onderzoeken die uitgevoerd moeten worden en mogelijke stappen die genomen kunnen worden. De milieuafdeling van de Guardia Civil voert een onderzoek uit naar twaalf verdachten die verband houden met verschillende bedrijven en hun betrokkenheid bij meer dan 167.000 ton afval.

Ondanks het onderzoek blijft de berg met puin nog steeds bestaan en groeit hij. Langzaam, maar gestaag. Voor de inwoners en werknemers is het al lang geen klein probleem meer in het landschap; het is een dagelijks terugkerende zorg die steeds duidelijker zichtbaar wordt. De vraag blijft hoe lang deze situatie nog voortduurt en wie er uiteindelijk verantwoordelijk zal zijn voor de oplossing.