Dit nieuwsbericht is 10 maanden 11 dagen oud. Het kan daarom gebeuren dat de informatie niet meer helemaal actueel is.
NERJA – (Ron Broersma) Op 7 juli 2011 werd, na een vermissing van 18 dagen, de Limburgse Mary-Anne Goossens teruggevonden in het onherbergzame gebied rond Frigiliana. Mary-Anne overleefde 2,5 weken in de Andalusische hitte op water uit een bergstroompje en mineralen die ze – onbewust – binnenkreeg door zich (als bescherming tegen de zon) in te smeren met een soort wier.
Het mirakel van Nerja, werd de zaak genoemd. Nu, een jaar later, schudden twijfelkonten en aandacht zoekers om het hardst aan de boom. De Limburgse zender L1 zond deze dagen een documentaire uit, waarin ‘een anonieme ondernemer’ uit Nerja plots vertelde ‘er helemaal niets van te geloven’ en te suggeren dat Mary-Anne Goossens al die tijd in een huis bij Frigiliana zat, om later in het bos te worden ‘gedropt’.
De betreffende man, van Nederlandse komaf, maakte vorig jaar nota bene zelf deel uit van het ‘Team Nerja’, dat zich hier met alle middelen en mogelijkheden inzette om samen met de familie en vrienden van de verdwaalde vrouw de zaak op te lossen. Waarbij hij zich destijds in alle bochten wrong om toch maar even in beeld te komen bij een camera van SBS6, TVE, of welke andere zender dan ook.
Nu, kennelijk opnieuw op zoek naar aandacht, maakte deze zelfde man zich bij L1 belachelijk door plots het verhaal in twijfel te trekken en daarmee zijn eigen enthousiasme en rotsvaste overtuiging van destijds volkomen en zo maar overboord te mikken. Dat is op zich natuurlijk niet zo erg, iedereen mag zichzelf te schande zetten als het zo uitkomt.
Zoektocht
Wat beduidend kwalijker is, is de emotionele schade die de man met zijn actie aanricht bij Mary-Anne Goossens, haar familie en iedereen die zichzelf destijds belangeloos en met volle inzet heeft ingezet bij de zoektocht. De Limburgse was 18 dagen zoek, dacht in al haar naïviteit een wandeling te kunnen doen van Nerja naar Frigiliana en verdwaalde daarbij hopeloos. Keer op keer maakte ze een verkeerde keuze, tot ze bij het vallen van de avond zichzelf realiseerde dat het niet goed ging. Ze zocht water en maakte daarvoor een – voor een ongetrainde wandelaar – levensgevaarlijke afdaling naar een bergriviertje.
Op zich verstandig, ware het niet dat ze met die actie zichzelf in een onmogelijke positie manoeuvreerde. Daar aangekomen kon ze namelijk geen kant meer op. De weg terug omhoog was onmogelijk, naar beneden (en het water volgen zoals veel ‘kenners’ suggereren) was ook geen optie omdat daar een lange en steile waterval volgde. Opgesloten dus, in een kom. Die als fantastische achtergrond zou kunnen dienen voor welke natuurdocumentaire dan ook. Onherbergzaam gebied, een enkele grot, kristalhelder wild stromend water én een klaterende waterval.
Herenigng
Voor Mary-Anne werd dat paradijs een gevangenis, een hel die 18 dagen duurde. Ze klampte zich vast aan een rotsvast vertrouwen dat haar kinderen en familie haar zouden vinden, een vertrouwen wat dankzij de interventie van drie rondtrekkende en ervaren jongens (die haar uiteindelijk vonden op die plek waar normaal geen mens komt) niet werd beschaamd. De emotionele taferelen staan ons daarbij voor altijd op het netvlies gegrift. Dat er lieden zijn die het hele verhaal in twijfel trekken…het zij zo.
Wij vieren hier in Nerja vandaag, 7 juli, dat Mary-Anne werd verenigd met haar familie. In Nederland doet Mary-Anne hetzelfde met haar familie. Voor die betreffende, zo plots omgeslagen, ondernemer uit de buitenwijk van Nerja, Punta Lara, is het te hopen dat hij hier nooit verdwaald. ‘Dat is immers onmogelijk’, gaf hij zelf aan tegen L1.
Mocht het toch gebeuren, dan zoeken wij hier vanuit Nerja gewoon weer mee. Omdat ieder mens het verdient om te worden geholpen als hij/zij in nood verkeert. En omdat iedereen respect verdient. Zeker Mary-Anne Goossens, het mirakel van Nerja.
Bron: www.nerjanieuws.nl
