skip to Main Content
Belangrijkste politieke partijen bij regionale verkiezingen Spanje op 24 mei

Belangrijkste politieke partijen bij regionale verkiezingen Spanje op 24 mei

LET OP: Dit artikel is meer dan 6 maanden geleden geplaatst.

verkiezingen9MADRID – Deze zondag 24 mei vinden er regionale/autonome verkiezingen plaats in alle autonome deelstaten van Spanje behalve Catalonië, Andalusië, Galicië en Baskenland. Naast regionale verkiezingen worden er op diezelfde dag ook lokale verkiezingen gehouden voor de vertegenwoordigers in de gemeentes. Bij de laatste regionale verkiezingen op 22 mei 2011 werd de PSOE flink afgestraft voor hun falende beleid tijdens de beginjaren van de economische crisis en nu lijkt alles erop dat de PP flinke klappen zal krijgen vanwege haar beleid en fraude en corruptie.

Bij de gemeente of lokale verkiezingen zijn er naast de traditionele partijen ook veel lokale politieke partijen te vinden en daarom richten wij ons meer op de regionale of autonome verkiezingen. Traditiegetrouw waren daar eigenlijk maar twee grote politieke partijen, te weten de conservatieve PP en de socialistische PSOE. Dit jaar echter wordt deze “bipartidismo” traditie bedreigd door twee nieuwkomers, Podemos en Ciudadanos.

Er zal veel gesproken en geschreven gaan worden over de verkiezingen in Spanje en op de televisie zullen deze verkiezingen overal te volgen zijn. Daarom geven wij graag wat meer tekst en uitleg over de nu vier grote politieke partijen PSOE, PP, Podemos en Ciudadanos.

PSOE

Pedro Sanchez

De Partido Socialista Obrero Español (PSOE) oftewel de Spaanse Socialistische Arbeiderspartij, is een politieke partij die in 1879 door Pablo Iglesias (nee, niet die van het huidige Podemos) werd opgericht. Sinds de parlementsverkiezingen van 14 maart 2004 leidde de PSOE, onder leiding van José Luís Rodríguez Zapatero, de Spaanse regering. Zapatero won ook in 2008 de verkiezingen maar gaf de strijd voor gewonnen toen hij in 2011 vervroegde verkiezingen aankondigde. Na 8 jaar president van Spanje te zijn geweest moest hij, mede vanwege de economische crisis, de scepter overgeven aan Mariano Rajoy die met zijn Partido Popular ruimschoots en met grote meerderheid de landelijke verkiezingen in november 2011 wist te winnen.

Zapatero werd vervangen voor Alfredo Perez Rubalcaba als partijlieder maar die wist bijna nergens te winnen, zowel niet bij de landelijke als de autonome verkiezingen van 22 mei 2011. Na enkele jaren het boegbeeld te zijn geweest voor de PSOE werd ook Rubalcaba vervangen voor de jongere Pedro Sanchez die zijn socialistische partij weer op het spoor wist te krijgen. De PSOE zal dan ook waarschijnlijk bij deze regionale en lokale verkiezingen meer stemmen gaan krijgen dan in 2011.

De PSOE werd opgericht om de belangen van de arbeidersklasse tijdens de Industriële revolutie te behartigen, met als doel het socialisme politiek na te streven. Bij het opstellen van het beginselprogramma werd het marxisme als inspiratiebron gebruikt. In 1979 werden de marxistische principes verworpen, door Felipe González die het in Spanje voor het zeggen had tussen 1982 en 1996.

PP

Mariano Rajoy

De PP is een afkorting voor de Partido Popular oftewel in het Nederlands de Volkspartij. Deze Spaanse politieke partij werd opgericht in 1989 en is de opvolger van de zogenaamde Alianza Popular, een partij met volgelingen van Franco die na de dood van de generaal de democratie niet accepteerden. De PP is een christelijk conservatieve partij maar op economisch gebied heeft de partij sterke liberale opvattingen. De PP is tevens een voorstander van de Spaanse eenheid en dus tegen grotere autonomie van het Baskenland en Catalonië, iets wat wel blijkt uit de laatste discussies en problemen rondom Catalonië.

Van 1996 tot 2004 zat de PP in de regering, onder leiding van premier José María Aznar, kleinzoon van Manuel Aznar Zubigaray, Baskisch nationalist en aanhanger van Franco. Aznar zelf noemt zich falangist en is een aanhanger van het falangisme. In 2000 toen de PP de absolute meerderheid bezat, zorgde ze ervoor dat door de overheid een vereniging die de herinnering aan Generaal Franco levend wilde houden, gesubsidieerd werd. In 2004 werd Mariano Rajoy aangewezen als zijn opvolger als partijleider en kandidaat-premier. De partij stond toen op voorsprong in de peilingen en leek de parlementsverkiezingen van 15 maart 2004 te gaan winnen. De bomaanslagen in Madrid van 11 maart 2004 zorgden echter voor een totale ommekeer.

In eerste instantie hield de regering toen vol dat de ETA waarschijnlijk achter de aanslagen zat, ondanks aanwijzingen dat Al Qaida verantwoordelijk was. Er werd gesuggereerd dat de regering bewust informatie achterhield om de ETA te kunnen gebruiken als verantwoordelijke en niet zelf afgerekend te worden, omdat de aanslag volgens de plegers een reactie was op de Spaanse deelname aan de oorlog in Irak. Mede door deze houding en de laksheid en verkeerde beslissingen bij de ramp met de olietanker Prestige in november 2002 voor de kust van Galicië, verloor de PP de verkiezingen aan de sociaaldemocratische PSOE van Jose Luis Rodriguez Zapatero. Rajoy moest 8 jaar wachten voordat hij eindelijk president van Spanje kon worden en dit keer was de schuldige de economische crisis en het falende beleid van de PSOE en Zapatero.

De PP wist zowel in de regionale verkiezingen op 22 mei 2011 bijna overal te winnen en ook bij de landelijke verkiezingen in november van 2011 werd de PP de grootste partij met een grote meerderheid in het Spaanse parlement. De problemen begonnen echter al snel voor de PP toen zij meteen na aanstelling van Rajoy de eerste verkiezingsbeloftes al verbraken door de belastingen te verhogen en enorme bezuinigingen uit te voeren. Ook werd er financiële steun aan Europa gevraagd wat eigenlijk gezien kan worden als een redding van het Spaanse bankensysteem, iets wat tot op de dag van vandaag nog steeds wordt ontkend door de PP en er gesproken wordt van een hele grote miljarden euro kostende lening.

Op dit moment wordt bij veel verkiezingspeilingen de PP nog steeds als een grote partij gezien maar komen ze bijna op gelijke hoogte te staan met de PSOE waardoor de PP enorm veel macht zal kwijtraken. Ook de vele fraude en corruptie schandalen waarbij PP leden en ministers betrokken waren de laatste jaren hebben het imago van de PP niet veel goed gedaan.

Podemos

Pablo Iglesias

Sinds mei 2014 wordt de naam Podemos zeer veel gebruikt en is de populariteit van deze nieuwe politieke partij enorm gestegen. Het is waar dat de laatste maanden Podemos wat populariteit aan het verliezen is en er waarschijnlijk minder gestemd zal gaan worden op hen maar feit blijft dat Podemos het land en de gevestigde politiek wakker heeft geschut.

De vele fraude- en corruptieschandalen, de slechte situatie van het land wat betreft economie en werkgelegenheid, het immer groter wordende verschil tussen arm en rijk in het land en het ontbreken van vertrouwen in de huidige politieke partijen zoals de PP en PSOE hebben ervoor gezorgd dat Podemos kon uitgroeien tot een van de grootste partijen in het land.

Podemos werd officieel opgericht op 11 maart 2014 door een samenvoeging van progressieve activisten uit de 15-M beweging oftewel de indignados die in 2011-2012 voor veel commotie zorgden door diverse pleinen in het land te bezetten uit ontevredenheid over het politieke klimaat in Spanje. Eigenlijk kwamen in januari van 2014 al enkele koppen bij elkaar om de oprichting van een politieke partij voor en door het volk op te richten. Bij de Europese Parlementsverkiezingen in mei van dit jaar wist Podemos voor een sensatie te zorgen door als grote winnaar 5 van de 54 Spaanse zetels te krijgen in het Europees Parlement.

De leider van de beweging en politieke partij Podemos is Pablo Iglesias, een schrijver en hoogleraar Politieke Wetenschappen aan de Complutense Universiteit in Madrid. Het is Iglesias die het boegbeeld is geworden van Podemos doordat hij degene was die in televisieprogramma’s werd uitgenodigd om de standpunten van zijn partij te benadrukken en uit te leggen. De manier van discussiëren en de dingen die Iglesias heeft gezegd hebben ervoor gezorgd dat de populariteit van Podemos alleen maar is gestegen sinds de Europese Verkiezingen. Een groot middel daarbij vormen ook de sociale media zoals Facebook, Twitter etc. waar Podemos erg actief is.

Podemos is echter de laatste maanden wat aan populariteit aan het verliezen en de recente problemen rondom een van de oprichters van de partij Juan Carlos Monedero heeft de partij niet veel goed gedaan. Monedero stapte zelf op als nummer drie van de politieke partij waarin hijzelf niet meer geloofde maar de populariteit van leider Pablo Iglesias is nog steeds hetzelfde.

Hoewel veel van het Podemos beleid hun oorsprong in de linkse politiek lijkt te hebben, zoals het idee van een maximum salaris voor hoge inkomens, willen de leiders van de groep een dergelijke definitie uit de weg gaan. Pablo Iglesias heeft meerdere keren gezegd dat hij niet wil dat de partij gezien wordt als links of rechts maar eerder als een die daadwerkelijk de macht kan winnen. In die zin heeft Iglesias al aangegeven de steun van mensen die eerder hebben gestemd voor de conservatieve heersende Partido Popular (PP) met open armen te ontvangen. Over het algemeen wordt Podemos echter meer gezien als een grote bedreiging voor de Socialisten zoals PSOE en IU.

Podemos doet op de meeste plaatsen in Spanje niet mee aan de lokale verkiezingen aangezien zijzelf liever de aandacht willen richten op de autonome of regionale verkiezingen en uiteraard later dit jaar de landelijke verkiezingen. Podemos zal zeker op veel plaatsen in Spanje stemmers afsnoepen van de traditionele partijen maar ondertussen is Ciudadanos weer potentiele stemmers aan het wegsnoepen van Podemos.

Bij de Europese Parlementsverkiezingen in mei 2014 behaalde Podemos 5 van de 54 voor Spanje beschikbare zetels in het Europees Parlement, en dat slechts twee maanden nadat de partij officieel was opgericht. Bij de verkiezingen in de autonome regio Andalusië in maart van dit jaar behaalde de partij bijna 15% van de stemmen, goed voor 15 van de 109 zetels in het Andalusische Parlement en de derde grote politieke macht in de Zuid Spaanse regio.

Ciudadanos

Albert Rivera

Ciudadanos (of C’s) lijkt weliswaar een nieuwkomer maar is dat niet helemaal. De van oorsprong Catalaanse regionale politieke formatie Ciutadans werd al opgericht in 2006 in Barcelona als regionale Catalaanse partij. Ciutadans werd later omgetoverd tot landelijke formatie Ciudadanos wat zoveel betekend als bevolking of inwoners. De partij wordt aangevoerd door leider Albert Rivera, de man die ooit naakt op een verkiezingsposter stond, die samen met zijn partijgenoten via een minder radicale opstelling van partijpunten tot een behoorlijke winst in potentiele stemmen wist te groeien.

Ciudadanos is een politieke partij die zichzelf graag in het politieke centrum plaatst, dus niet links en niet rechts. De partij wil het midden houden tussen liberalisme en sociaaldemocratie. Ciudadanos is weliswaar actief in het Catalaans Parlement maar toch is de Catalaanse tak gekant tegen het Catalaans nationalisme. Van partijleider Albert Rivera is de uitspraak: “Catalonië is mijn bakermat, Spanje is mijn land, en de Europese Unie is onze toekomst”.

Bij de Europese Parlementsverkiezingen in mei 2014 behaalde de partij 2 van de 54 voor Spanje beschikbare zetels in het Europees Parlement. Bij de verkiezingen in de autonome regio Andalusië in maart van dit jaar behaalde de partij, die daar voor de eerste keer onder haar eigen Spaanse naam opkwam, bijna 10% van de stemmen, goed voor 9 van de 109 zetels in het Andalusische Parlement.

Ook bij de komende lokale en regionale/autonome verkiezingen gaat men er van uit dat Ciudadanos veel stemmen zal gaan krijgen. Naast Podemos is Ciudadanos dan ook een van de twee politieke partijen die het “Bipartidismo” van de PP en PSOE teniet zal doen. Of dat goed is voor het land of niet zullen we na deze lokale en autonome verkiezingen weten.

Doen Podemos en Ciudadanos het echter goed bij de regionale verkiezingen dan kan men er van uit gaan dat bij de landelijke of algemene verkiezingen later dit jaar hetzelfde zal gaan gebeuren en dat er vanaf 2016 vier grote politieke leiders zullen komen, Mariano Rajoy (PP), Pedro Sanchez (PSOE), Pablo Iglesias (Podemos) en Albert Rivera (Ciudadanos).

Buitenlanders kunnen ook stemmen

Op 24 mei mogen ook buitenlandse ingeschreven burgers meestemmen in de lokale oftewel gemeente verkiezingen. Hierbij mogen dus die Europeanen die resident zijn in Spanje stemmen voor hun vertegenwoordigers in de woonplaats. De buitenlanders mogen niet meestemmen in de autonome of regionale verkiezingen, dat is alleen weggelegd voor de Spanjaarden. Datzelfde geldt ook voor de nationale verkiezingen later dit jaar of begin 2016, ook daar mogen buitenlandse residenten niet aan meedoen – (Remco Stoffer)

Redactie

Geschreven door Remco Stoffer in opdracht van SpanjeSites.nl. Overnemen van de hele tekst of delen daarvan is zonder toestemming niet toegestaan. Trakteer de redactie op een cortado (koffie) via PayPal of via iDEAL etc., altijd lekker tijdens het schrijven van het actuele nieuws.

Back To Top
×Close search
Zoeken