skip to Main Content

42 jaar na zijn dood is dictator Francisco Franco dankzij Catalonië levendiger dan ooit

LET OP: Dit artikel is meer dan 6 maanden geleden geplaatst.

MADRID – Op 20 november is het 42 jaar geleden dat Francisco Franco, beter bekend als generaal Franco of El Caudillo (leider) of el Generalísimo overleed. Hij regeerde van 1939 tot zijn dood in 1975 als dictator over Spanje. Ondanks het feit dat Franco al 42 jaar dood is leeft zijn gedachte nog steeds rond in Spanje en is het land nog steeds niet helemaal van hem af. Zeker nu gedurende de problematiek rondom Catalonië wordt de naam van Franco weer veel – terecht of onterecht – gebruikt.

Francisco Franco heeft Spanje gedurende 39 jaar geregeerd als een dictator en eigenlijk is Spanje pas sinds zijn dood in 1975 aan een inhaalstrijd begonnen om moderner en democratischer te worden en bekend te worden als een van de meest liberale democratieën van de wereld.

Toch is de herinnering aan Dictator Franco nog niet helemaal verdwenen uit het Land en zijn er naast veel Franco aanhangers ook nog steeds monumenten, straatnamen en natuurlijk zijn enorme mausoleum graf in de Valle de Los Caidos te aanschouwen. De laatste jaren worden er steeds meer straatnamen en beelden verwijderd uit het straatbeeld in het land en zeker de jaren dat de socialistische PSOE aan de macht was. Het graf van generaal Franco in de Vallei van de Gevallenen vlakbij Madrid mag al jaren niet meer worden gebruikt voor het jaarlijkse eerbetoon rond de sterfdag van de dictator.

Vergeten

In 1977 werd er een Pacto de Olvido getekend door alle politieke partijen waarbij men overeenkwam dat het beste voor een nieuwe democratie zou zijn om een streep te trekken en opnieuw te beginnen. Dankzij dit vergeet-akkoord werden verschrikkingen tijdens het Franco-regiem vergeten en konden degenen die verantwoordelijk waren hiervoor niet aangeklaagd worden. De laatste jaren echter eisen steeds meer Spanjaarden antwoorden.

Tijdens de Spaanse burgeroorlog zijn er minstens 500.000 mensen omgekomen. Gedurende de jaren dat Franco aan de macht was tussen 1939 en 1975 zijn er tenminste 200.000 Spanjaarden om het leven gekomen. Een groot deel daarvan kwam om bij illegale of erg vreemde legale executies die meestal door Franco zelf werden bevestigd. Dat is een deel van de geschiedenis wat je niet even vergeet als land zijnde.

Herinnering

De laatste jaren kregen de meeste straten en pleinen die naar Franco en andere kopstukken uit de dictatuur genoemd waren nieuwe namen. Op 17 maart 2005 werd het laatste standbeeld van Franco in Madrid op last van de socialistische regering verwijderd. Ondanks alles is er van een grondige rehabilitatie van de slachtoffers en een grondig onderzoek naar de misstanden tijdens de dictatuur lange tijd geen sprake geweest.

In oktober 2007 nam de Spaanse Socialistische Arbeiderspartij (PSOE) in het Spaanse parlement de “Wet op de Historische Herinnering” aan. Daarmee kunnen de slachtoffers van de dictatuur of hun nakomelingen eerherstel en een financiële tegemoetkoming krijgen. Ook worden fondsen vrijgemaakt om de massagraven te onderzoeken, de slachtoffers te identificeren en te rehabiliteren. De Wet dient er zorg voor te dragen dat de nabestaanden, mede door een uitgebreid DNA-programma, op de hoogte worden gebracht van informatie omtrent de locatie van de doden, zodat na al die jaren in een waardig eerbetoon kan worden voorzien.

Catalonië

De laatste maanden wordt de naam van Franco weer veel genoemd, met name door de Catalanen die afscheiding willen van het Franquistische Spanje wat geregeerd wordt door de Partido Popular (PP), ooit gesticht door personen die onder Franco gediend hebben. De naam van Franco wordt gebruikt om de huidige minister-president Mariano Rajoy te omschrijven omdat hij vanwege zijn houding en acties met de oud dictator vergeleken wordt. Voor de separatisten is dat meer dan duidelijk maar aan de andere kant is alleen het feit dat je dat zonder consequenties kunt zeggen, dat je op straat mag manifesteren tegen de Spaanse regering en Rajoy voor van alles en nog wat kunt uitmaken en dat er veel vrijheden zijn in het huidige Spanje precies het tegenovergestelde.

Hoe dan ook, Franco heeft veel impact gehad op het leven in Spanje en dat heeft hij nu 42 jaar na zijn dood in 1975 nog steeds.

Redactie

Geschreven door Remco Stoffer in opdracht van SpanjeSites.nl. Overnemen van de hele tekst of delen daarvan is zonder toestemming niet toegestaan. Trakteer de redactie op een cortado (koffie) via PayPal, altijd lekker tijdens het schrijven van het actuele nieuws.

Dit bericht heeft 9 reacties
  1. Ik ben niet goed op de hoogte van de voorgeschiedenis van Spanje. Wat ik wel kan schrijven zonder een ander te schaden is het volgende.
    De huidige situatie in Spanje vindt ik verre weg van goed. Dat de verscheurde politiek er ook nog een flinke schep bovenop doet is heel slecht voor heel Spanje En ook de ruimte vrij geeft voor toekomstige conflicten waar ik uiteraard 100% niet een voorstander van ben. Ik ben een personage die voor een positieve toekomst gaat en niet voor een afbrekend Spanje.

    Ik baal ervan dat slechte creaturen op stoelen zitten waar zij niet in horen te zitten. Het minne machtsvertoon is zo oudbollig en achterhaald het past niet meer in deze tegenwoordige tijd waar wij allen in leven. Het corrupte gepeupel zal ook geen pak zout meer consumeren. Het loopt vast als een niet gesmeerd wiel. Ook niet meer los te krijgen.

    Niemand wil terug naar het verleden en al helemaal niet naar een tijd van onderdrukking. De stuiptrekkingen van vroegere tijden zijn wel overal nog zichtbaar ook dat zal verdwijnen. De tijd loopt vooruit nooit achteruit.

    Er komen andere dingen om de hoek kijken waar iedereen last van gaat krijgen en dat zijn signalen vanuit de natuur . Ook al wil men dat niet inzien er is geen ruimte meer voor bekvechterij . Het gaat dan over hoe snel veranderingen van het klimaat tot stoppen gebracht kan worden. Samenwerking zal ook zonder getreuzel plaats vinden. De zee komt wel die kijkt nergens naar die overspoelt alles wat ons zo dierbaar is.

    Er moet echt op korte termijn actie worden ondernomen. Anders zie ik het somber in voor stranden en eilanden.
    De vervuiling zal ook de rekening in gaan dienen. Kijk maar naar andere zeer vervuilde locaties waar het toerisme de enige inkomsten-bron is. Als dat weg valt is de chaos compleet.

    Politici zijn nu nog aan het watertrappelen en verzuipen langzaam in hun eigen corruptie. De waarheid komt altijd naar boven met een golf van gerechtigheid.
    Het droevige is dat de slachtoffers er niets aan hebben die zijn er niet meer. Daar ben ik het meest kwaad over. Daarom ben ik ook niet gelovig van aard eerder diep teleurgesteld in de mensheid.
    En al die goden die in stand worden gehouden kunnen van mij bij het grofvuil worden gezet. Een sadist is er niets bij als je als zogenaamde god onschuldigen laat lijden en sterven. Ga nu niet zeggen , dat doet de mens zelf. Er bestaan geen mensen en beschaving ook niet dat blijkt wel overal. Aardebewoners in vele vormen en kleuren die niets begrijpen van natuurwetten. Kijk maar naar boven richting het heelal , de hemel hoe grillig en onleefbaar alles is. Geen zuurstof geen dampkring.

    Planeten en melkwegstelsels die geen oplossing zal bieden wanneer het hier op de aarde fout gaat.

    Kijk naar beneden wat een puinhoop het is onderling waar ook ter wereld.
    Bommen gooien , vernietiging , vervuiling. Op die ene planeet waar wij op leven en er is geen tweede in de buurt. Even overstappen is er echt niet bij.

    Politiek is de reumatiek van het verleden het hangt nog als een parasiet aan iedereen die goed wil doen en hard werkt om te overleven en ook vooruit wil.

    Tot later in de pruimentijd. Salut.

    1. Sinds de recente claim van Catalunya heb ik bij de acties van Rajoy hem ook vaak vergeleken met Franco door arrestaties van politieke tegenstanders, geweldloze Catalanen Kennen we Nelson Mandela en Martin Luther King nog?

    2. MOCHT Franco ooit terugkoman zal ik deze misadadige met veel genoegen persoonlijk ombrengen !
      Je hebt geen ideeeeeeeee over welk soort “beest”je het hebt !

  2. heb gewerkt met spanjaarden in belgie die indertijd gevlucht zijn voor dat geboefte en jij begint te zeuren over een biertje en een wijntje
    je weet totaal niet waarover je praat
    en hier leven met meer haast, dan woon je niet in spanje
    om maar nog te zwijgen hoe je een huis afbetaald

    1. Supporter: Gedurende 5 jaar lang heb ik de oorzaken van de Spaanse Burgeroorlog onderzocht en zijnde Hispanist heb ik er ook een groot boek over geschreven. Dus als U zegt dat ik niets van deze zaak afweet dan heeft U het met Uw “jij houding zonder me te kennen” het niet bij het rechte eind. Over Franco kan ik rustig 5 boeken schrijven en over vriend Juan March, die Franco opkocht op 1 July, 1936, ook een groot biografische boek, want van die andere 4 biografische boeken die ze over Juan March geschreven hebben, deugt er geen enkele van. Het was Franco die Spanje hielp in 1934 om de opstand in Asturié tot rust te bedwingen en hetzelfde kan men zeggen van de plotselinge afscheiding van Barcelona in datzelfde jaar; één en ander als gevolg van de ophitser Largo Caballero. Wat betreft het feit dat de mensen nu met 20 of 30% meer haast werken in Spanje zijn niet mijn gegevens doch berust of statische Spaanse gegevens. Opnieuw, zonder me te kennen, zegt U nu dat ik niet in Spanje woon. Ook hier heeft U het niet bij het rechte eind. Wat het afbetalen van een huis afgaand dat is vandaag de dag niet op te brengen met de lage lonen. Velen zitten daar 40 jaar aan vast met de hypotheken die ze afgesloten hebben in de laatste jaren vóór de krisis en vandaag de dag krijgen de mensen maar moeilijk een hypotheek. Misschien 80% en dan nog afbetalen in 15 jaar. Geen pretje dus. In de tijd van Franco was dat voor de werknemer beter, dus ik heb het uiteraard over de jaren 1969 – 1975. Jaren waar ikzelf over praten kan. Vóór die tijd weet ik het niet en mogen de anderen daarover spreken.

    2. Beste supporter,
      Ik moet het eens zijn met de reakties van dhr Tralies, ik woonde ook in Spanje onder Franco (1968-1977) en moet eerlijk zijn, dat waren goede tijden, natuurlijk was er niet die rijkdom, ja wat is rijkdom, maar wel gezellige tijden. Ook waren er zaken die niet ok waren, bv optreden van de guardia civil, maar als die hun boekje te buiten gingen en dit aan het licht kwam, werden diezelfde gc in de boeien geslagen en afgevoerd naar de gevangenis in noord Spanje (Guipuzcoa). En als je nu kijkt wat een rommeltje politiek gezien het is in Spanje, dan denk je wel eens; men heeft weer eens een harde hand nodig. Ik weet dat er veel zaken zijn gebeurd, die niet door de beugel konden. Maar als men een normaal levend individu was dan had je het goed. En natuurlijk was het soms moeilijk als buitenlandse, verblijfsvergunningen, werkvergunnningen etc. ja dat
      ging niet altijd makkelijk, weer in de rij, maar alles bij elkander genomen zou ik zo weer terug willen naar die tijd.
      Ik zou nog wel meer kunnen schrijven maar hier laat ik het maar bij.

      1. zelf laat ik het hier ook maar bij, ik wil hier wel nog aan toevoegen dat die arme spanjaarden die gevlucht zijn voor dit geboefte een heel leuk en gelukkig leven geleid hebben in belgie en sommigen zijn nog onder ons.
        kan ook hun verhalen vertellen (en het gaat hier niet over arm of rijk) maar zondag ben ik nog bezig en stop nu ook maar, je wil het niet horen wat die mensen meegemaakt hebben.
        voor hen was het de hel.

  3. Sinds 1969 nooit geen problemen hier gehad met Franco toestanden. Vele dingen waren toen slecht ook vele zaken beter. Een loon van 3000 pesetas per maand en een flat kostte 100.000 pesetas. In 33 maanden had je je huis betaald. Nu is dat 1000 euro per maand en een flat kost 100.000 euro, dan zit je daar 100 maanden tegenaan. Je kon je huis open laten staan. Niemand zou daar ooit uit stelen. Vandaag de dag kan je dat wel vergeten. Een weintje kostte 3 pesetas en een biertje 5. Nu kost een biertje 1.50 euro en een weintje hetzelfde. Dus daar zit weinig verschil tussen. Een werkvergunnig was iets heel moeilijk en ik was één van de buitenlanders hier. Door de Nederlanders werd ik als gek verklaard door naar Spanje toe te gaan, toen alle Spanjaarden naar Duitsland, Nederland, Zwitzerland toegingen voor werk. Iedereen had toen werk in Spanje, de lonen waren laag dat wel. De wegen waren verschrikkelijk en niemand had haast. Nu leven we zeker met 20 of 30% meer haast, hebben minder werk, minder loon en ga zo maar door. Men leefde meer op straat als in de kleine huisjes zelf. Nu hebben ze allemaal een prachtige flat, ze leven met veel haast, werken keihard gedurende de hele dag, hebben geen tijd meer voor de kinderen. Een keer per jaar kwamen de mensen op een groot plein bij elkaar om hun trouw aan Franco te tonen; dat was bijna het gehele dorp. Toen de democratie haar intrede deed, zag ik plotseling vele mensen niet meer. Die waren hun trouw vergeten. Spanje zit vol met hoog opgeleid beroep personeel die helaas geen werk vinden in Spanje en gaan dan naar het buitenland toe. Het resultaat is uit elkaar gescheurde families. De ouders doen er alles aan om hun kinderen een goede opvoeding te geven. Twee weken terug maakte ik dat opnieuw mee. De ouders hebben praktisch nooit van het leven genoten, de goede man overleed aan een verraderlijke ziekte. Zijn zoon is een bekwaam arts geworden en zijn dochter heeft ook universiteit gehad. Met andere woorden Spanje vecht voor zijn toekomst en als je dan die toestanden ziet in Barcelona dan kan het niet anders of je denkt weer terug aan die politieke nietsnutten tussen 1931-1936.

Het is niet mogelijk een reactie te plaatsen.

Back To Top
×Close search
Zoeken